Gister was ik jarig. 51 jaar alweer. Time flies when your having fun. Voor lange tijd heb ik me altijd jonger gevoeld (en gedragen), maar tegenwoordig voel ik me comfortabel bij mijn leeftijd. Bewust in het moment, en los van de onrust van het “moeten”. Het resultaat van jaren aan chaos, emotionele klappen, loslaten, en het “met de neus in je eigen poepje worden gedrukt”. Dat klinkt misschien heftig, maar dat is het niet.
Om te leven in het oog van de storm, en de chaos om je heen vanuit perspectief te kunnen overzien, moet je eerst door de storm heen. Je kan jezelf opsluiten voor de storm, of je stapt naar buiten en kijkt het recht in de ogen aan. Dat is waar het interessant wordt en waar je kan groeien als mens.
Het voelt alsof ik mijn beste jaren leef. Alles is in balans, en dat is naar mijn mening dé sleutel tot geluk. Bewust leven. Dat doen waar je blij van wordt. Een fijn thuis hebben. Vertrouwen in jezelf. En, last but not least, fit zijn. Fysiek ben ik nu sterker dan de jongere versie van mezelf (die ik graag een schop onder z'n kont had verkocht).
Niet de noodzaak voelen om iets te moeten, betekent overigens niet dat de drive om te blijven creëren ontbreekt. Juist wanneer ik de randzaken loslaat merk ik dat het meer vanuit het hart komt. Het innerlijk vuur stond wel eens op een lager standje, maar brandt inmiddels weer als nooit tevoren.
YES! Nieuw jaar, nieuwe ronde, nieuwe kansen. Ik heb mijn focus voor 2026 scherp en vooral heel veel zin in wat komen gaat.
Door naar de volgende versnelling en vol gas! 🚀